เกาะยาวสองกิโลเมตร สามหาด ไม่มีรถยนต์ ที่นี่การเลือกง่ายจริง ๆ และนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งของเสน่ห์
หาห้องพักไว้ก่อนออกเดินทาง
เกาะหลีเป๊ะยาวราวสองกิโลเมตร อยู่ใต้สุดของชายฝั่งอันดามันภายในอุทยานแห่งชาติทางทะเล และไม่มีรถยนต์เลย มีถนนคนเดินชื่อวอล์กกิงสตรีทตัดผ่านกลางเกาะเชื่อมสองหาดหลักเข้าด้วยกัน และทั้งเกาะเดินจากปลายหนึ่งไปอีกปลายได้ในครึ่งชั่วโมง

สิ่งนี้เปลี่ยนวิธีเลือก บนเกาะใหญ่หาดเป็นตัวกำหนดทริป แต่ที่นี่หาดกำหนดแค่วิวและระยะเดินไปกินข้าวเย็นเป็นหลัก มีค่าเข้าอุทยานแห่งชาติเก็บตอนมาถึง เรือทอดสมออยู่หน้าหาดแทนที่จะเทียบท่า และคุณต้องลุยน้ำช่วงสุดท้าย จัดกระเป๋าให้เหมาะ
ลิงก์พันธมิตร หากจองผ่านลิงก์นี้ เราจะได้รับค่าคอมมิชชัน โดยคุณไม่ต้องจ่ายเพิ่ม
หาดพัทยาทางฝั่งใต้คือที่ที่เรือเร็วเข้าเทียบ และเป็นที่ตั้งของห้องพัก บาร์ และร้านอาหารส่วนใหญ่ของเกาะ มีตัวเลือกกว้างที่สุดในทุกระดับราคา เดินถึงทุกอย่างสั้นที่สุด และมีชีวิตชีวาที่สุดหลังฟ้ามืด
และเป็นที่จอดเรือด้วย จึงมีเสียงเครื่องยนต์ตอนกลางวันและเป็นแนวหาดที่คนแน่นที่สุด ถ้าอยากอยู่กลางความเคลื่อนไหวก็เลือกที่นี่ได้เลย และวอล์กกิงสตรีทเริ่มที่ปลายด้านตะวันออกของหาด ทำให้ส่วนอื่นของเกาะยังอยู่ในระยะที่ไปถึงง่าย

หาดซันไรส์ทางตะวันออกคือหาดที่ยาวที่สุดของเกาะ เป็นแนวทรายขาวกว้างที่มองตรงไปยังผนังเขียวของเกาะอาดัง เงียบกว่าหาดพัทยา ลงเล่นน้ำได้ดี มีร้านอาหารอยู่บ้าง และเป็นหาดที่คนส่วนใหญ่มักเสียดายที่ไม่ได้จอง
หาดซันเซ็ตทางตะวันตกเฉียงเหนือเล็กและเงียบที่สุดในสามหาด มีที่พักเพียงไม่กี่แห่งและเดินข้ามกลางเกาะไปหาร้านค้าได้ในเวลาสั้น ๆ เลือกหาดนี้ถ้าอยากได้เกาะในช่วงที่สงบที่สุด และตามชื่อ ก็มีพระอาทิตย์ตกด้วย

หาดซันไรส์สำหรับคนส่วนใหญ่ ทรายยาวที่สุด น้ำเล่นได้ดีที่สุด และมีวิวจริง ๆ ส่วนวอล์กกิงสตรีทอยู่ห่างสิบนาทีเมื่ออยากหาร้านอาหาร
เหมาะ เกาะเล็ก เดินได้ทั่ว ไม่มีรถ และน้ำตื้นใส เป็นการผสมที่หายาก หาดซันไรส์เหมาะกับครอบครัวที่สุด
ไม่ต้อง เดินระหว่างสามหาดใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ มอเตอร์ไซค์พ่วงข้างมีไว้สำหรับสัมภาระและปลายเกาะ
แพงกว่าฝั่งแผ่นดินใหญ่ เพราะทุกอย่างมาด้วยเรือ ห้องพักและอาหารแพงกว่าเกาะลันตาหรือเกาะช้างอย่างเห็นได้ชัด
คู่มืออื่น ๆ เกี่ยวกับเกาะหลีเป๊ะและชายฝั่งอันดามัน รวมถึงเกาะอื่น ๆ ทั่วไทย